Obrobka reczna. Pracownia obróbki ręcznej

Do piłowania powierzchni bardziej skomplikowanych używamy pilników kształtowych rys. Następnie sprawdzamy, czy środek punktu jest na linii i ewentualnie poprawiamy znaczenie. Przed przystąpieniem do wiercenia należy najpierw rysikiem zaznaczyć środek wierconego otworu. Prędkość obrotową wiertła dobieramy w zależności od materiału i średnicy wiertła. Przesunięcie przecinaka do każdego następnego cięcia powinno być mniejsze niż szerokość ostrza przecinaka, tak aby po ustawieniu w nowym miejscu część ostrza znajdowała się w rowku już poprzednio naciętym rys. Przy wygładzaniu powierzchni tzw.

Trasowanie Celem trasowania jest wyznaczenie środków Obrobka reczna okręgów kół, zarysu przedmiotu oraz warstw przeznaczonych do obróbki. Trasowanie stosuje się w ślusarstwie oraz w obróbce mechanicznej przy produkcji jednostkowej i małoseryjnej. W produkcji wielkoseryjnej trasowanie zastępuje się uchwytami i przyrządami obróbczymi. Trasować można na blachach trasowanie płaskie oraz na bryłach trasowanie przestrzenne.

Przed przystąpieniem do trasowania należy: — sprawdzić, czy przedmiot jest oczyszczony z warstw tlenku a odlewy z piasku, — sprawdzić, czy materiał nie ma ukrytych wad, rys i pęknięć, — sprawdzić, czy wymiary materiału odpowiadają wymiarom obrabianego przedmiotu i są pozostawione naddatki na obróbkę, — ustalić kolejność obróbki technologię w celu wyboru sposobu trasowania, — w otwory odlewów i odkuwek założyć wkładki drewniane lub z ołowiu, umożliwiające wyznaczenie przecięć osi wyznaczających środek otworu, — powierzchnie trasowane pokryć farbą przygotowaną z kredy mielonej, wody i kleju stolarskiego.

Sprzęt traserski a — płyta, b — skrzynki. Obrobka reczna trasowania używany jest następujący sprzęt.

Obróbka ręczna – Warsztaty Zespołu Szkół Samochodowych we Włocławku

Płyty traserskie rys. Skrzynki traserskie rys. Podstawki traserskie pryzmowe rys. Przy trasowaniu używa się ogólnie stosowanych narzędzi pomiarowych, jak: przymiary kreskowe, suwmiarki, kątomierze, wysokościomierze, kątowniki, sztywne przymiary kreskowe z podstawką rys. Ponadto używane są znaczniki traserskie słupkowe rys.

Narzędzia traserskie a — przymiar kreskowy sztywny z podstawką, b — znacznik słupkowy z podstawką Rys. Wyznaczanie Obrobka reczna i punktów a, b — prowadzenie rysika, c — ustawianie punktaka, d — Obrobka reczna punktu Trasowanie na płaszczyźnie wykonuje się w ten sam sposób jak rysunki na papierze — z tą różnicą, że trasuje się rysikiem i na przedmiocie.

Przy rysowaniu linii rysikiem obok liniału należy rysik przechylić tak, aby ostrze było prowadzone obok liniału rys.

Linie obróbkowe, przecięcie osi i okręgi kół utrwalamy za pomocą punktaka. Przy ustawianiu punktaka w miejscu znaczenia trzymamy go lekko pochylony w lewej dłoni opartej o przedmiot rys. Po ustawieniu w wyznaczonym miejscu sprowadzamy go do położenia prostopadłego i lekkim uderzeniem młotka wykonujemy punkt rys.

Następnie sprawdzamy, czy środek Obrobka reczna jest na linii i ewentualnie poprawiamy znaczenie. Trasowanie na płaszczyźnie a— wyznaczenie linii w określone odległości, b — wyznaczanie prostych prostopadłych, c — wyznaczanie prostych równoległych, d — wyznaczanie linii według wzornika Rys.

Wyznaczanie środka pierścienia a — wstępne wyszukiwanie osi, b — wyznaczanie osi, c — wyznaczenie osi prostopadłych Na rys.

  • У нас не было никаких сложностей с входом и - А каким-нибудь другим путем внутрь можно попасть.
  • Bol z ruchu w stawie na ramie
  • Materiały dydaktyczne obróbka ręczna

Dla wyznaczenia środka pierścienia rys. Następnie rysik ustalamy w przybliżeniu na wysokości wyznaczonego środka i kreślimy nim krótkie rysy 1, 2 na czole pierścienia w pobliżu obwodu rys.

Z kolei pierścień obracamy o i kreślimy rysy na tej samej wysokości. Odległość między rysami oraz dzielimy na połowę, ustawiamy rysik na tej wysokości i nie ruszając pierścienia kreślimy rysę na całym czole rys.

Po narysowaniu pierścień obracamy o 90° sprawdzając jego ustawienie kątownikiem rys. Po ustawieniu kreślimy nowe rysy, a przecięcie daje nam Obrobka reczna środek. Wyznaczenie środka przedmiotów okrągłych a — wałka, b — pierścienia a i b za pomocą środkownikac Obrobka reczna wałka za pomocą dzwonu W prostych przypadkach można do wyznaczania środków przedmiotów okrągłych posługiwać się znacznikiem rys.

Cięcie Cięcie wykonuje się za pomocą przecinaka, nożyc ręcznych lub dźwigniowych bądź piłki ręcznej. Przecinanie materiału przecinakiem można stosować jedynie do obróbki zgrubnej, gdyż powoduje ono zniekształcenie krawędzi.

Należy wtedy zostawiać odpowiednie naddatki dla dalszej obróbki krawędzi pilnikiem.

Obrobka reczna

Przy przecinaniu blachy na kowadle należy stosować podkładkę rys. Przesunięcie przecinaka do każdego następnego cięcia powinno być mniejsze niż szerokość ostrza przecinaka, tak aby po ustawieniu w nowym miejscu część ostrza znajdowała się w rowku już Obrobka reczna naciętym rys.

Często prace ślusarskie wiążą się z pracami montażowymi, które mają na celu dopasowanie składanych części i zapewnienie prawidłowej ich współpracy.

Cięcie prostopadłe za pomocą przecinaka Obrobka reczna — przecinanie blachy na podkładce, b — sposób trzymania i przesuwania przecinaka, c — przecinanie piaskownika Grubsze płaskowniki przecina się zwykle przez nacięcie z czterech stron, a następnie odłamuje się rys.

Przecinanie blach w szczękach imadła a — prawidłowe ustawienie przecinaka b —przecinanie Wąskie paski blach najlepiej odcinać mocując materiał w imadle tak, aby linia cięcia znajdowała się w poziomie górnej krawędzi szczęk.

Obrobka reczna

Przecinak trzymamy w lewej ręce pod kątem do do poziomu i około 75° do krawędzi szczęk rys. Należy uważać, aby przecinakiem nie ciąć po hartowanej szczęce i by młotkiem uderzać w kierunku szczęki stałej.

Trasowanie Celem trasowania jest wyznaczenie środków i okręgów kół, zarysu przedmiotu oraz warstw przeznaczonych do obróbki.

Ścinanie większych płaszczyzn a — wstępne wycinanie rowków, b — ścinanie wykańczające Przy ścinaniu większych płaszczyzn należy najpierw wycinakiem wyciąć rowki rys. Jednorazowo można ścinać warstwę o grubości od 1 do 3 mm. Przy przecinaniu grubszych blach lub wycinaniu większych otworów koło linii cięcia wierci się szereg otworów o średnicy około 6 mm, a następnie wycinakiem wycina się materiał pomiędzy otworkami.

  • Мы прибыли на место и готовы.
  • Artroza stawow rak w reku

Cięcie nożycami ręcznymi lub dźwigniowymi. Ostrza nożyc pracują jak dwa przecinaki przeciwnie skierowane. Ciętą blachę na1eży wsuwać Obrobka reczna najdalej w rozwarte ostrza nożyc, jednak szerokie rozwarcie nożyc powoduje wysuwanie materiału.

Szczęki nożyc powinny być ustawione prostopadle do powierzchni blachy. Nożyce do cięcia blachy a — proste, b — wygięte, c — dźwigniowe 1 — nóż dolny. Cięta blacha ma być ułożona prostopadłe do płaszczyzny ostrzy nożyc. Po zakończonym cięciu dźwignia nożyc musi być zabezpieczona haczykiem przed samoczynnym opadnięciem. Przecinanie za pomocą piłki pokazano na rys.

Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Zawierciu

Podczas cięcia należy wywierać nacisk na piłkę obydwiema rękami, przeważać ma jednak nacisk ręki lewej. Prawą ręką nadaje się piłce równomierny posuw ku przodowi i do tyłu. Przy ruchu piłki do tylu, nacisk na piłkę zmniejszamy. Bardzo ważne jest rozpoczynanie przecinania.

Od prawidłowego wykonania tej czynności zależy utrzymanie dokładnych wymiarów obcinanego przedmiotu.

Obrobka reczna

W tym Obrobka reczna nadcina się najpierw tylną krawędź przedmiotu, uważając, aby nadcięcie wypadło dokładnie wzdłuż wyznakowanej linii. Kąt α powinien być bardzo mały, nie większy jak 8°.

Pracownia obróbki ręcznej - Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Zawierciu

Duży kąt Choroby dloni stawow utrudnia rozpoczęcie nacięcia i powoduje wykruszenie zębów. Do cięcia materiałów cieńszych i twardszych używamy piłek o drobnych nacięciach, materiały Obrobka reczna i miękkie przecinamy piłkami o większych nacięciach.

Cięcie piłką ręczną - prawidłowa postawa przy przecinaniu, Rys. Cięcie piłką ręczną — rozpoczynanie cięcia II. Piłowanie Piłowanie należy do podstawowych czynności ślusarskich. Stosuje się je do nadania ostatecznego kształtu lub gładkości powierzchni przedmiotom.

W celu uzyskania równej i płaskiej powierzchni ruch pilnika powinien być zawsze równoległy do niej — najlepiej poziomy. Trzonek pilnika należy mocno uchwycić prawą dłonią, przy czym kciuk, powinien leżeć na trzonku rys. Przy piłowaniu dużym pilnikiem przedni wolny koniec pilnika trzymany jest całą lewą dłonią rys.

Wolny koniec małego pilnika, trzy- ma się pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym rys. Przy wygładzaniu powierzchni tzw. Trzymanie pilnika przy piłowaniu a — trzymanie trzonka, b — prowadzenie końca dużego pilnika. Obrobka reczna przy piłowaniu a — sprawdzenie prawidłowości wysokości imadła, b — ustawienie stóp, c — kolejne zmiany postawy ciała i sił wywieranych na pilnik Piłowanie szczególnie zgrubne jest czynnością męczącą, zwłaszcza wtedy, gdy wysokość umocowania imadła jest nieprawidłowa.

Powinna ona być dobrana do wysokości piłującego, według zasady podanej na rys. Duże znaczenie ma również ustawienie nóg piłującego.

Obrobka reczna

Prawidłowe ustawienie stóp pokazano na rys. Przy piłowaniu zgrubnym rys. Przy ruchu pilnika do tyłu nie należy naciskać na pilnik. Przy piłowaniu zgrubnym zmienia się obciążenie nóg ciężarem ciała piłującego.

Obrobka reczna

Przy wygładzaniu powierzchni ciężar ciała powinien być rozłożony równomiernie na rozstawione obie nogi, a ruchy robocze wykonują ramiona rąk przy nieznacznym ruchu korpusu. Przedmiot mocuje się w imadle tak, aby szczęki ściskały go na jak największych płaszczyznach.

Płaszczyzna piłowania powinna znajdować się w położeniu poziomym — jak najbliżej szczek. Przedmiot należy zaciskać tym mocniej, im jest on większy i cięższy, ale tylko tak, aby w czasie obróbki nie wyskoczył z imadła. Pokrętło śruby imadła trzeba dociągać ostrożnie Nie wolno przy tym stosować środków zwiększających moment siły jak opieranie się nogą o stół lub zakładanie rurki na pokrętło. Przy wygładzaniu powierzchni gładzikiem rys. Do piłowania powierzchni bardziej skomplikowanych używamy pilników kształtowych rys.

Rys Przykłady piłowania pilnikami Obrobka reczna a — okrągłym b — kwadratowym c — trójkątnym, d — nożowym W zależności od liczby nacięć na 1 cm długości pilnika rozróżnia się następujące rodzaje pilników: NrO — zdzieraki o bardzo grubym nacięciu Nr1 — równaki o grubym nacięciu Nr2 — półgładziki Nr4 — podwójne gładziki o bardzo drobnym nacięciu Nr5 — jedwabniki małe o najdrobniejszym nacięciu III. Wiercenie Wiercenie jako operację ślusarską stosuje się przy wykonywaniu elementów konstrukcyjnych, narzędzi i przy pracach remontowo-montażowych.

OBRÓBKA RĘCZNA by Magda I.

W ślusarniach do wiercenia otworów o średnicy do 15 mm stosuje się wiertarki elektryczne stołowe. Wiertła mocuje się w uchwytach wiertarskich trójszczękowych albo w gniazdach stożkowych wrzecion wiertarek rys.

Do wiercenia ręcznego stosuje się wiertarki ręczne korbkowe lub ręczne elektryczne. Najczęściej używane są ręczne wiertarki elektryczne, dostosowane do wiercenia otworów o średnicy: do 6, do 10 i do 15 mm.

Stosowane są również wiertarki pneumatyczne. Przed przystąpieniem do wiercenia należy najpierw rysikiem zaznaczyć środek wierconego otworu.

Z kolei punktakiem pogłębia się wyznaczony środek otworu tak, by ostrze wiertła mogło wejść w zagłębienie. Z napunktowanego środka zakreślamy dwa koła współśrodkowe, jedno o średnicy wiertła, drugie kontrolne o 2 do 3 mm większe.

W miejscu napunktowanym ustawiamy wiertło i po uruchomieniu wiertarki lekko je dociskamy, aby wykonać niewielkie nawiercenie. Po sprawdzeniu, czy wgłębienie jest Obrobka reczna z wyznaczonym okręgiem, wiercimy otwór dalej.

Jeżeli nawiercenie nie jest współśrodkowe, wycinamy wycinakiem rowek rys. Naprowadzanie wiertka na przecięcie wytrasowanych Obrobka reczna otworu przez wycięcie rowka naprowadzającego 1 — środek otworu, 2 — przesunięcie osi wiertła względem otworu, 3 — rowek naprowadzający, 4 — koło o średnicy otworu, 5 — koło kontrolne.

Przy przewiercaniu otworu na wylot należy przy przechodzeniu wiertła zmniejszyć nacisk, aby nie złamać wiertła. Długie ciągłe wióry przy wierceniu materiału ciągliwego lub równomiernie wychodzące drobne wiórki wierconego materiału kruchego Obrobka reczna o normalnym przebiegu wiercenia. Prędkość obrotową wiertła dobieramy w zależności od materiału i średnicy wiertła.